> ...
Get Adobe Flash player

 

 

AddThis Social Bookmark Button

Żydokomuna to mit - twierdzi Śpiewak

Obecny szef Żydowskiego Instytutu Historycznego popełnił „dzieło” pt. „Żydokomuna”. Autorska interpretacja historii a’la Śpiewak ma istotny defekt: nie spełnia norm warsztatu historycznego, albowiem zawiera porażającą liczbę błędów, nadinterpretacji i niedopowiedzeń.

Autor zarzuca wielu osobom uleganie antyżydowskim stereotypom, sam jednak nie potrafi wyzwolić się z równie fałszywego stereotypu, jakoby doświadczenie flirtu z komunizmem było uniwersalnym doświadczeniem polskich Żydów. Być może wynika to z traumatycznych doświadczeń Śpiewaka, który tylko takie osoby spotykał.

Innym, fałszywym stereotypem lansowanym przez Śpiewaka jest „kato-endecki” antysemityzm, którym próbuje tłumaczyć powstawanie konfliktów polsko-żydowskich. Co gorsza, nie zdobył się na samodzielne zbadanie tytułowej problematyki, nie pofatygował się do archiwów, ani nawet nie odwołuje się do dokumentów. Operuje obiegowymi faktami i cytatami, które służą mu do udowodnienia z góry założonej tezy, że głównym powodem angażowania się Żydów w komunizm był antysemityzm.

Śpiewak pozuje jednak na odkrywcę i z powagą głosi, że widoczna nadreprezentacja Żydów w ruchu komunistycznym podyktowana była tym, iż ten nurt polityczny stał po stronie „słabszych, wyzyskiwanych, biednych”. Komunizm był więc dobry, a żydokomuna to postawa wyboru wyższych wartości etycznych – zły był natomiast otaczający ich świat, „wrogi i antysemicki”
(s. 142). W taki sam sposób tłumaczy angażowanie się żydokomuny w UB i stalinowskie państwo terroru, jakim była Polska „ludowa” (s. 205). Schematyzm myślowy kontrastuje z megalomańską w formie notą biograficzną autora, przedstawiającego się jako czołowy polski intelektualista (najczęściej cytowany polski socjolog, którego komentarze pojawiają się od razu, gdy dochodzi do sporów ideowych lub politycznych – 4 s. okładki).

Przykładem logicznej niespójności wywodu Śpiewaka, jest twierdzenie jakoby w Sowieckiej Rosji Żydzi znaleźli pełną możliwość kształcenia się i awansu zawodowego. Tymczasem stronę wcześniej napisał, że bolszewicy zwalczali żydowską religię i partie polityczne, a z 2 700 tys. sowieckich Żydów ponad 830 tys. (czyli ok. 1/3) zostało zaliczonych do kategorii liszeńców, czyli bywszych ludzi, szykanowanych na każdym kroku i pozbawionych wszelkich praw, nie tylko do edukacji.

 Części literatury wymienionej w bibliografii autor zapewnie nawet nie miał okazji trzymać rękach. Świadczy o tym np. zapis bibliograficzny: Tomasz Gluziński, Światowa Polityka żydowska, Warszawa 1932 – w rzeczywistości Śpiewak pomylił co najmniej dwie pozycje różnych autorów: Tadeusza Gluzińskiego (występującego pod pseudonimem Henryk Rolicki), Zmierzch Izraela, Warszawa 1932; oraz Stanisława Trzeciaka Program światowej polityki żydowskiej, Warszawa 1936. Może jednak chodziło o jeszcze inną książkę: Zbigniewa Krasnowskiego Światowa polityka żydowska, Warszawa 1934. Generalnie bibliografia wydaje się być zbiorem przypadkowych publikacji, wyszukanych „na chybcika” w internecie.

Reasumując, lektura najnowszej książki Pawła Śpiewaka skłania do wniosku, że nie sprawdził się on jako historyk. Nie każdy socjolog, nawet taki który uważa się za wybitnego, musi być równocześnie dobrym historykiem. Niemniej jednak należy żałować niskiego poziomu tej książki, gdyż fenomen żydokomuny zasługuje na rzetelną monografię. Zainteresowani będą musieli jeszcze na nią poczekać.

spiewak-pawel

„- Nie mam żadnej wątpliwości, że Dmowski był ideologicznym łobuzem i stworzył to wszystko, co jest najgorsze w polskiej tradycji. Dlatego jestem przeciwny nadawaniu imienia Dmowskiego nawet najmniejszemu placykowi, na którym sikałyby psy z całej okolicy”.
Fragment wywiadu z  z Pawłem Śpiewakiem, socjologiem, historykiem idei z Uniwersytetu Warszawskiego, tygodnik „Angora” (23.12.2004) 

Paweł Śpiewak ur. 17 kwietnia 1951 r. w Warszawie – żydowski socjolog i historyk idei, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, publicysta, poseł na Sejm V kadencji z ramienia Platformy Obywatelskiej. Syn pisarzy: Anny Kamieńskiej i Jana Śpiewaka.
Polonofob, komunista, libertyn, historyk idei, socjolog, publicysta, znawca i autor tradycji i literatury rabinicznej. Członek „Otwartej Rzeczpospolitej”, (oficjalnie) „Stowarzyszenia przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii” powstałego w 1999 r. Stowarzyszenie liczy ponad 300 członków o różnych przekonaniach politycznych, różnych wyznań i bezwyznaniowych; głównie jednak pochodzenia żydowskiego oraz komuniści i ateiści. Stowarzyszenie otrzymuje finansowe wsparcie ze strony antypolskiej, powiązanej z masonerią i światową finansjerą żydowskiej Fundacji im. Stefana Batorego. Rada Programowa żydowskiego pisma „Midrasz”. W wywiadzie dla „Die Welt” opowiedział się za budową Gazociągu Północnego. Skrytykował ówczesną szefową polskiego MSZ Annę Fotygę za lekzeważenie demokratycznych procedur oraz negatywne stanowisko wobec konstytucji UE. 17 września 2005 roku, podczas prawyborów parlamentarnych we Wrześni do grupy PPN-owców rozdających biuletyn podszedł ze swoim synem Śpiewak, wrzeszcząc: „To wy chcecie bić i mordować Żydów!”. Wezwał policję, która przyjęła od niego zawiadomienie przeciwko Leszkowi Bublowi jako sprawcy incydentu!!! Prokuratura we Wrześni najpierw odmówiła wszczęcia śledztwa, ale w kilka miesięcy później po zażaleniu i interwencji u ministra Ziobro i już posła PO Śpiewaka przedstawiła zarzut Leszkowi Bublowi jako autorowi publikacji „Czy Polska jest pod żydowską okupacją?”.
Jest to zemsta Śpiewaka za replikę Leszka Bubla wobec obelżywej publicznej wypowiedzi Śpiewaka na temat Romana Dmowskiego. Bandyckie metody walki politycznej obecnej władzy z Leszkiem Bublem i PPN-em dowiodły, że Polska jest już pod żydowską okupacją. W „Głosie Polskim” z dn. 13-19.02.2007 r. w artykele Michała Miłosza pt. „Międzynarodowi kapusie” możemy przeczytać m.in.: „Poseł Paweł Śpiewak pożalił się niemieckiemu „Die Welt”, że Kaczyńscy niszczą Polskę i normy społeczne. „Moi najlepsi studenci nie chcą pracować dla tego państwa, ponieważ się za to państwo wstydzą”.
Śpiewak wstydzi się głównie za minister Fotygę, przy czym jako oczywiste przejawy niekompetencji pani minister podaje jej sprzeciw wobec budowy niemiecko-rosyjskiego rurociągu pod Bałtykiem oraz wobec europejskiej konstytucji. Za III RP się nie wstydził?. Francuski myśliciel Guy Sorman pytał w kontekście tych niesławnych wynurzeń Śpiewaka dla „Die Welt”: „Postawmy sobie również pytanie, czy moralne jest, by polski poseł oczerniał swój kraj w Niemczech i sugerował Europejczykom, że Polska stała się krajem faszystowskim” („Fakt” z 6 lutego 2007 r.). Jest jedną z 10 osób, które złożyły pozew w Sądzie Okręgowym Warszawa-Praga przeciwko Leszkowi Bublowi za: „Bezprawne naruszenie ich dóbr osobistych, a mianowicie ich czci i godności jako ludzi oraz jako obywateli RP, a także naruszenia ich dobra osobistego w postaci wolności”. Uważają, że tzw. treści antysemickie według nich, znieważają wszystkich obywateli RP. Żądają 20.000 złotych zadośćuczynienia na cele społeczne. Śpiewak wchodzi w skład Rady Naukowej rocznika „Zagłada Żydów” wydawanego przez Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFiS PAN.


Warszawa, dnia 7 kwietnia 1986 r.


Tajne spec. znaczenia
Nr ewidencyjny 40764

WNIOSEK
o zaniechanie prowadzenia kwestionariusz ewidencyjnego
krypt. „Operetka” dot. Pawła Śpiewaka, s. Jana
ur. 17.04.1951 r. w W-wie, zam. W-wa, zatrudniony Instytut Socjologii UW jako asystent

IV. Powód zaniechania

Wymieniony w okresie 11.04.80-3.02.81 był figurantem sprawy oper. rozpracowania prowadzonej przez Wydz. II Dep. IV MSW prowadzonej w związku z działalnością figuranta w KIK-u. Ponieważ rozpracowanie nie wykazało, aby p. Śpiewak prowadził wrogą działalność rozpracowanie przekwalifikowano na kwestionariusz, który następnie w dniu 2.12.83 r. przekazano do Wydz. III -2 SUSW. W trakcie prowadzenia kwestionariusza nie potwierdziło się, aby P. Śpiewak prowadził wrogą działalność. W związku z powyższym Wydz. III - 2 SUSW postanowił zaniechać dalszego prowadzenia kwestionariusza, a materiały sprawy złożyć do archiwum Wydz. „C” SUSW.

st. insp. Wydz. III - 2 SUSW
st. sierż. sztab. A Błażejczyk
Źródło: IPN BU 0256/752


Warszawa, dnia 16 marca 1979 r.

CHARAKTERYSTYKA

dot. ŚPIEWAK PAWEŁ s. Jana i Anny Kamińskiej, ur. 17.04.1951 r. w Warszawie, narodowość i obywatelstwo - polskie, znajomość języków - rosyjski, angielski, żonaty, zam. W-wa, zatrudniony - Klub Inteligencji Katolickiej w Warszawie, rysopis: wzrost 168 cm, oczy niebieskie, włosy - blond.

Ojciec: Jan - poeta, eseista, tłumacz, zmarł w 1967 r.

Matka: Kamieńska - Śpiewak, zam. W-wa, zatr. w redakcji „Twórczość”, poeta, krytyk literacki, tłumacz.

Brat: Śpiewak Jan, ur. 1949 r., zam. W-wa, zatr. Polskie Radio i TV - redaktor.

Żona: Datner - Śpiewak, c. Szymona, ur. 19.12.1949 r., zatr. Komitet d/s Radia i TV - redaktor.

Wymieniony urodził się w W-wie w rodzinie inteligenckiej. Ojciec był poetą, eseistą i tłumaczem. Zmarł w 1967 roku. Matka jest poetką, krytykiem literackim i tłumaczem. Pracuje w redakcji „Twórczość”.
P. Śpiewak w 1968 r. ukończył Liceum Ogólnokształcące nr 48 w W-wie. Następnie podjął studia wyższe na Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Nauk Społecznych. W okresie studiów osiągał średnie wyniki. Pracę magisterską napisał na temat: „Socjologia wiedzy i teorii światopoglądów w koncepcji Antoniego Gramasciego”. Po uzyskaniu tytułu magistra rozpoczął studia doktoranckie, a w 1975 r. podjął pracę jako asystent w Instytucie Socjologii UW.

Pracę doktorską napisał na temat „Człowiek i historia w prozie polskiej ostatniego trzydziestolecia”.

Zarówno w przeszłości jak i obecnie P. Śpiewak nie działał w żadnej organizacji politycznej.

W grudniu 1975 r. P. Śpiewak będąc asystentem Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego podpisał wraz z dziewięcioma innymi osobami petycję do Sejmu PRL wyrażającą sprzeciw przeciwko projektowanym zmianom Konstytucji PRL, w kierunku konstytucyjnego określenia kierowniczej roli PZPR.

W maju 1976 r. nie przedłużono P. Śpiewaki umowy o pracę w charakterze asystenta w Instytucie Socjologii UW. Pracownicy Instytucji komentowali ten fakt jako represję za podpisanie petycji do Sejmu.

W związku z zaistniałą sytuacją w/w nie podjął pracy zawodowej. Korzystał z materialnej pomocy rodziny, zwłaszcza matki, która wypłacała mu prywatne stypendium. Próbował także pisa bajki dla dzieci.

Następnie P. Śpiewak zaangażował się aktywnie w działalność Klubu Inteligencji Katolickiej mieszczącego się w Warszawie. Prowadził tam spotkania dyskusyjne w ramach tzw. kół zainteresowań na temat: „Kościół wobec zagadnień XX wieku”. W swoich wystąpieniach poruszał następujące problemy: „Niebezpieczeństwo centralizacji”, „Planowanie versus demokracja”, „Społeczeństwo masowe”, „Formy przymusu”, „Wolność wobec równości społecznej”, „Sposób realizacji i obrony praw człowieka”.

Wymieniony utrzymywał bliskie kontakty z osobami prowadzącymi antysocjalistyczną działalność, takimi jak: Barbara Toruńczyk, Anna Erdman, Tadeusz Walendowski, Agnieszka Wolfram, Jakub Świętopełek - Karpiński, Irena Jantos, Marcin Król i Wojciech Karpiński. Uczestnicy w kilku akcjach, zebraniach i spotkaniach „Graczy”. Brał udział także w wykładach TKN.

P. Śpiewak będąc studentem Wydziału Socjologii UW nie angażował się nigdy do pracy społecznej ideologicznej czy politycznej. Na tematy polityczne nigdy nie dyskutował, tak jakby go nie interesowały. Był człowiekiem zamkniętym w sobie, niekoleżeńskim i nietowarzyskim, nie lubianym przez kolegów. Wysokich ocen nie uzyskiwał lecz pilnie uczestniczył w zajęciach i dużo się uczył indywidualnie. Po ukończeniu studiów ubiegał się o pracę w charakterze asystenta w Instytucie Socjologii, co spotkało się ze sprzeciwem aktywu SZSP i POP. Wbrew woli tych organizacji prof. Stefan Nowak i jego znajomi przeforsowali zatwierdzenie go na asystenta.

Jego zachowanie zawierało w sobie cechy psychopaty, człowieka z kompleksami, pseudonaukowca o wygórowanych ambicjach i zarozumiałości. Nie posiadał bliskich kolegów.

Źródło: IPN BU 0256/752

datner-helenaDatner Helena - polonofob, socjolog, przewodnicząca Warszawskiej Gminy Żydowskiej 11.1998-05.2001. Członek „Otwartej Rzeczpospolitej” - „Stowarzyszenia przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii” (agentury Mossadu w Polsce) powstałego w 1999 r. Stowarzyszenie liczy ponad 300 członków o różnych przekonaniach politycznych, różnych wyznań i bezwyznaniowych; głównie jednak pochodzenia żydowskiego oraz komuniści i ateiści. Stowarzyszenie otrzymuje finansowe wsparcie ze strony antypolskiej, powiązanej z masonerią i światową finansjerą żydowską Fundacją im. Stefana Batorego. Rada Programowa żydowskiego pisma „Midrasz”. O postawie Żydów po II wojnie światowej: „(...) Postawa społeczności żydowskiej rozmijała się z odczuciem większości społeczeństwa, w którym żyli. Była to sytuacja w pełnym, słownikowym tego słowa znaczeniu tragiczna” (B. Szaynok, „Polacy i Żydzi, lipiec 1944-lipiec 1946”). „Dzieje Żydów w Polsce 1944-1968. Teksty źródłowe” Alina Cała, Helena Datner-Śpiewak, Warszawa 1997.  Członek Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie wg stanu z 2001 roku (źródło: www.bibula.com).
źródło: Wielka Encyklopedia Żydów Leszka  Bubla


 

Warszawa, dnia 17 kwietnia 1980 r.

Tajne

Egz. nr 1

NACZELNIK WYDZIAŁU

DEPARTAMENTU IV MSW

TOW. PŁK E. JANKIEWICZ

W nawiązaniu do Waszego pisma UD-0828/80 z dnia 28.03.1980 r. uprzejmie informuję, że do Biura Paszportów 12 kwietnia 1980 r. wpłynął szyfrogram z Waszyngtonu od Ambasadora PRL Tow. Spasowskiego w sprawie przyjazdu do USA Pawła Śpiewaka.

Do wniosku złożonego w Wydziale Paszportów 08.02.1980 r. P. Śpiewak dołączył zaproszenie od Ambasadora Stanów Zjednoczonych w Warszawie, natomiast /jak wynika z szyfrogramu/ Baldyga z ICA w rozmowie z Paliszewskim oświadczył, że ŚPIEWAK został zaproszony przez ICA na okres 3-4 tyg. Wg Baldygi miał on odbyć spotkania między innymi z kardynałem diecezji waszyngtońskiej, kardynałem Królem w Filadelfii oraz na kilku uniwersyteckich, w tym na Vale.

Ponieważ P. Śpiewak do USA nie przyjechał /awizowany przyjazd 31.03.1980 r./ a wiadomym o „rzekomej” odmowie władz polskich na wydanie mu paszportu, Baldyga prosił o pomoc w wyjaśnieniu sprawy.

W świetle powyższego proszę o ponowne zbadanie sprawy Pawła Śpiewaka i pilne poinformowanie nas o zajętym stanowisku z uwagi na konieczność udzielenia odpowiedzi Ambasadorowi Spasowskiemu.

Źródło: IPN BU 0256/752

Ambasador Spasowski to komunistyczny renegat, który poprosił o azyl polityczny, gdy Jaruzelski wprowadził w Polsce stan wojenny. Występował także z interwencjami o wydanie paszportu na wyjazd z Polski Helenie Ekerling, żonie taksówkarza zamieszanego w morderstwo na 15-letnim Bohdanie Piaseckim synu Bolesława.


Warszawa, dnia 29 kwietnia 1980 r.


TAJNE
Egz. Nr 2

NACZELNIK WYDZIAŁU IV
KOMENDY
WOJEWÓDZKIEJ MO
W GADAŃSKU

Z naszych informacji wynika, że w dniu 23-27 kwietnia 1980 r. przebywał w Gdańsku i kontaktował się z członkami grup antysocjalistycznych działacz TKN, współredaktor pisma bez debitowego „Res Publica”, prawicowy działacz katolicki (!!!), Paweł Śpiewak.
W związku z powyższym uprzejmie proszę o sprawdzenie i poinformowanie nas, czy dysponujecie informacją odnośnie pobytu i charakteru kontaktów Pawła Śpiewaka w Gdańsku w w/w terminie.

Źródło: IPN BU 0256/752


Warszawa, dnia 6 lutego 1981 r.


Tajne

NOTATKA SŁUŻBOWA
dot. Pawła Śpiewaka

W ramach działań operacyjnych w sprawie operacyjnego rozpracowania krypt. „Kaktus” nr 24104 uzyskano szereg informacji dot. Pawła Śpiewaka.

Paweł Śpiewak, przedstawiciel Klubu Inteligencji Katolickiej /KIK/ w ostatnich miesiącach występował jako łącznik między „Solidarnością” w figurantem prowadzonej sprawy /St. Staszewskim/. Wchodził w skład osób, które w październiku i listopadzie 1980 r. skłonne były z inicjatywy St. Staszewskiego pod pozorem włączania się w nurt politycznej odnowy działać na rzecz wywierania przy zastosowaniu różnych środków nacisku na władze w kierunku przez nich pożądanym.

W dniu 3 X 1980 r. St. Staszewski wspólnie z P. Śpiewakiem uzgadniał sposób postępowania dla zbiorowych delegacji, które pod szyldem NSZZ „Mazowsze” i pod siłą wymuszonego wejścia miały zakłócić przebieg VI Plenum KC i posiedzenia Sejmu. Z uwagi na krótki termin zamiary te nie zostały zrealizowane.

W dniu 11 X 1980 r. P. Śpiewak z St. Staszewskim konsultował potrzebę pilnego stworzenia organu prasowego dla NSZZ „Mazowsze”. Figurant zaproponował chętnych do współpracy dziennikarskiej Artura Hajnicza, Wiesława Adamskiego, Falkowską i Bogusławską.

Na kolejny spotkaniu z udziałem Stanisława Krajewskiego rozpatrywane były przez nich możliwości wymuszenia od „Życia Warszawy” stałej kolumny dla „Mazowsza”, a także konieczność opracowania w zespole (nieczytelne) alternatywnego projektu cenzury prasy /obok projektu rządowego w Sejmie/, który miałby być zgłoszony przez 15 posłów w tym przez Karola Małcużyńskiego i Gustawa Holubka.

W dniu 3.11.1980 r. P. Śpiewak zorganizował spotkanie St. Staszewskiego z bliżej nieustalonym Krzysztofem z Gdańska. Na spotkaniu tym podniesiono m.in. potrzebę stworzenia alternatywnego ośrodka władzy, czy alternatywnego ośrodka pomysłów politycznych, bo partia jest skończona i nie jest zdolna do wyłonienia spośród siebie nowej „elity” ani wyjść z rozsądnym projektem zmian społecznych.

Źródło: IPN BU 0256/752

abel-krajewskiKrajewski Stanisław-Abel Kainer - ur. w 1950 roku, matematyk, autor książki „Żydzi, Judaizm, polska”. Przedstawiciel amerykańskiej żydowskiej organizacji - American Jewish Committee w Polsce. Jeden z czołowych przywódców mniejszości żydowskiej w Polsce. Przyznawał, że znaczna część kierowniczych stanowisk w MBP zajmowali Żydzi, stwierdził, że jest mu wstyd za przestępstwa popełnione przez żydowskich komunistów. Współprzewodniczący Rady Chrześcijan i Żydów.
„Czuję się zawstydzony z powodu przestępstw popełnionych przez żydowskich komunistów”. („Gazeta Wyborcza” z 16 lipca 1994 r.). Dziwne, że tak dobrze znający prawdę o stosunkach w dobie stalinowskiej Krajewski jak dotąd nie zaprotestował przeciwko antypolskim potwarzom Grossa. Członek KOR-u. Publikuje w żydowskim miesięczniku „Midrasz”. Członek Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie wg stanu z 2001 roku (źródło: www.bibula.com).

 

staszewskiStefan Staszewski - Gustaw Szusterman (ur. 13 listopada 1906 r. w Warszawie,  zm. 1989 r.) - polityk,
działacz partyjny. Był działaczem KPP. Od 1945 działał w partyjnym aparacie PPR, a następnie - w PZPR. W okresie od 22 września 1955 do
25 lutego 1957 był I sekretarzem Komitetu warszawskiego PZPR. W latach 1957 - 1959 był prezesem PAP, związany z „frakcją” puławian. W 1968 został wykluczony z PZPR.


Warszawa, dnia 28 IV 1983 r.


Egz. nr 1

NACZELNIK WYDZIAŁU II
DEPARTAMENTU IV
MINISTERSTWA SPRAW
WEWNĘTRZNYCH

Odpowiadając na Wasze pismo z dnia 17.03.1983 r. L.dz. Ud-0593/83 r. dot. Pawła Śpiewaka uprzejmie informuję, że w/w od chwili wprowadzenia stanu wojennego na terenie uczelni nie angażuje się w działalność negatywną politycznie, jak również nie zajmuje się kolportowaniem literatury bez debitowej. Paweł Śpiewak zatrudniony jest na stanowisku starszego asystenta, jego uposażenie wynosi 9 500 zł miesięcznie. W miejscu pracy posiada opinię dobrą.


Źródło: IPN BU 0256/752 s. 2-11

oncontextmenu="return false"> ... ...